Badania mechaniczne · Testery mikroindentacji

Tester mikroindentacji: mikrotwardość z danymi obciążenie–głębokość

Instrumentalny tester mikroindentacji wciska diamentowy wgłębnik Vickersa, Knoopa lub inny w materiał z obciążeniem od dziesiątek mN do setek N, rejestrując obciążenie i głębokość. Twardość Vickersa i Knoopa oblicza się z głębokości, bez odczytu przekątnych odcisku, a ten sam odcisk daje moduł sprężystości i pełzanie. Zastępuje konwencjonalny mikrotwardościomierz i dodaje badania odporności na pękanie, granicy plastyczności, ściskania i zginania.

Urządzenie do badań mechanicznych NANOVEA z modułem mikroindentacji i obiektywami mikroskopu nad stolikiem próbki

W skrócie

Zakresy obciążenia
20, 40, 200 lub 400 N (moduł mikro, serwosilnik ze śrubą kulową).
Zakres Vickersa
Jeden moduł obejmuje od 0,3 g do 2 kg lub od 6 g do 40 kg; w opublikowanym badaniu jeden moduł pracował od 0,03 do 200 N.
Rozdzielczość
24 bity: rozdzielczość 1,2 µN obciążenia i 0,01 nm głębokości w najczulszym zakresie.
Głębokość
Pojemnościowy czujnik o dużej powierzchni, zakres 1 mm z możliwością rozszerzenia, poziom szumów 0,15 nm.
Wykrywanie pęknięć
Emisja akustyczna od 150 do 400 kHz, czułość 0,005 aJ.
Środowiska
Do 600 °C, poniżej -40 °C, wilgotność od 5 % do punktu rosy, ciecz do 60 °C.

Co robi tester mikroindentacji

Pomiar mikrotwardości to codzienny sposób kontroli obróbki cieplnej, powłok, spoin i materiałów. Konwencjonalny twardościomierz Vickersa lub Knoopa wciska diament w powierzchnię stałym ciężarem, a następnie operator mierzy odcisk pod mikroskopem. Instrumentalny tester mikroindentacji rejestruje natomiast pełną krzywą obciążenie–głębokość, więc twardość jest obliczana, a nie odczytywana, a każdy odcisk mierzy też moduł sprężystości, pełzanie i, dzięki emisji akustycznej, początek pękania.

Mikrotwardość instrumentalna a konwencjonalna

  • Twardość z głębokości. Wartości Vickersa i Knoopa są obliczane z danych obciążenie–głębokość, więc wyniki nie zależą od operatora, oświetlenia ani ostrości krawędzi odcisku.
  • Dowolne obciążenie z zakresu. Obciążenie ustawia się w oprogramowaniu, a nie zestawem ciężarków. Jeden moduł mikro NANOVEA obejmuje od 0,3 g do 2 kg lub od 6 g do 40 kg w kategoriach Vickersa; w opublikowanym badaniu wykonano odciski Vickersa na stali od 0,03 N do 200 N na jednym CB500.
  • Więcej niż twardość. Krzywa odciążania daje moduł sprężystości, przytrzymanie przy maksymalnym obciążeniu daje pełzanie, a emisja akustyczna rejestruje pękanie w chwili, gdy następuje.
  • Automatyzacja. Mapy odcisków, serie wielu próbek i automatyczne raporty zastępują ręczny odczyt każdego odcisku.

Jak działa moduł mikro

Serwosilnik ze śrubą kulową przykłada obciążenie pionowo, bez wysięgnika ani punktu obrotu, a niezależna precyzyjna głowica siłowa je mierzy. Pojemnościowy czujnik o dużej powierzchni mierzy głębokość w zakresie 1 mm, z możliwością rozszerzenia. Oba pracują w prawdziwej zamkniętej pętli sprzężenia zwrotnego, więc zadane obciążenie jest tym przyłożonym, nawet gdy materiał się odkształca. Zakresy obciążenia 20, 40, 200 i 400 N rozdzielają do 1,2 µN, a rozdzielczość głębokości wynosi 0,01 nm (24 bity), przy poziomie szumów 0,15 nm.

Poza twardością

  • Odporność na pękanie: odciski Vickersa powodują pękanie szkła, ceramiki i twardych powłok; długość pęknięć daje indentacyjną odporność na pękanie. Na szkle emisja akustyczna wskazała inicjację pęknięć przy około 0,35 N na mapie mikroindentacji.
  • Granica plastyczności i wytrzymałość na rozciąganie: płaski stempel daje granicę plastyczności i wytrzymałość na rozciąganie metali, porównywalne z wartościami z konwencjonalnej próby rozciągania w badaniu NANOVEA na SS304 i Al6061.
  • Ściskanie i zginanie: płaskie końcówki miażdżą cząstki i obciążają małe belki w trzypunktowym zginaniu, dając sztywność i obciążenie przy złamaniu.
  • Pełzanie i zmęczenie: przytrzymania i obciążenie cykliczne pokazują zachowanie zależne od czasu i przy powtarzanych obciążeniach.

Wybór wgłębnika

Vickers to uniwersalny wgłębnik do mikrotwardości, odporny na duże obciążenia. Knoop jest wydłużony: jego płytkie odciski nadają się do cienkich warstw, a jego orientacja pokazuje kierunkowe różnice twardości, jak w kompozytach włóknistych. Wgłębniki stożkowo-sferyczne nadają się do miękkich metali, tworzyw sztucznych i materiałów porowatych, gdzie szerszy kontakt uśrednia strukturę. Płaskie stemple mierzą granicę plastyczności i miażdżą cząstki; wgłębnik Rockwell C bada wykruszanie krawędzi kruchych części.

Kiedy wybrać mikro zamiast nano

Mikroindentacja to właściwa skala dla materiałów litych, warstw nawęglanych, spoin, gruboziarnistych mikrostruktur i powłok grubszych niż kilka mikrometrów, a także wszędzie tam, gdzie wyniki trzeba porównać z konwencjonalnymi wartościami Vickersa lub Knoopa. Cienkie warstwy, pojedyncze fazy i bardzo miękkie materiały wymagają modułu nano. PB1000 ma oba moduły, więc powłokę i jej podłoże można badać w każdej skali na jednym systemie.

Normy

NormaZakres
ASTM E384Twardość materiałów metodą mikroindentacji

Mikrotwardość Vickersa i Knoopa; tutaj obliczana także z głębokości.

ISO 14577Instrumentalna próba wciskania wgłębnika do wyznaczania twardości i innych parametrów materiałowych

Twardość indentacyjna, moduł indentacyjny i twardość Martensa w zakresie mikro i makro.

ASTM E2546Standardowa praktyka instrumentalnych badań indentacyjnych

Procedura i analiza instrumentalnej indentacji.

ASTM B578 / B933Mikrotwardość powłok galwanicznych / materiałów z metalurgii proszków

Mikrotwardość powłok galwanicznych i materiałów spiekanych.

DIN 50359Uniwersalna próba twardości (Martensa)

Twardość Martensa z danych obciążenie–głębokość; w dużej mierze zastąpiona przez ISO 14577.

Limity parametrów przyrządu mogą się różnić od określonych w poszczególnych normach. Zapytaj nas, jakie parametry obejmuje dana konfiguracja.

Co mierzy tester mikroindentacji

Urządzenia do tego badania

Każde urządzenie budujemy na zamówienie. Prześlij nam próbki — najpierw wykonamy badanie w naszym laboratorium, a potem skonfigurujemy urządzenie na podstawie wyniku.

Opublikowane wyniki

Zmierzone w naszym laboratorium, na urządzeniach, które projektujemy i budujemy, i opublikowane z pełnymi parametrami badania.

Wszystkie noty aplikacyjne: badania mechaniczne →

Niezależne opublikowane badania

Urządzenia NANOVEA występują w 438 opublikowanych pracach na temat: indentacja, twardość i zarysowanie, autorstwa naukowców z uczelni i laboratoriów przemysłowych na całym świecie.

Wszystkie prace (438) →

Laboratorium badań materiałów NANOVEA

Potrzebujesz danych o mikrotwardości? Wyślij nam próbki.

Nasze laboratorium wykonuje mikroindentację, mapowanie i badania odporności na pękanie na tych samych urządzeniach do badań mechanicznych, które budujemy, i podaje twardość, moduł oraz krzywe obciążenie–głębokość wraz z pełnymi parametrami badania.

Twoje próbki badają osoby, które projektują urządzenia, więc otrzymujesz nie tylko wyniki, ale też doradztwo dotyczące metody.

Usługi laboratoryjne indentacji i zarysowania

Najczęstsze pytania

Czym jest tester mikroindentacji?

To przyrząd wykonujący odciski przy obciążeniach pomiędzy nanoindentacją a konwencjonalnymi pomiarami twardości makro, zwykle od dziesiątek mN do setek N. Instrumentalny tester mikroindentacji rejestruje obciążenie i głębokość przez cały czas badania, więc podaje twardość Vickersa lub Knoopa z głębokości, a także moduł sprężystości i pełzanie, zgodnie z ASTM E384, ISO 14577 i ASTM E2546.

Czym różni się od konwencjonalnego mikrotwardościomierza?

Konwencjonalny twardościomierz przykłada stały ciężar, a twardość odczytuje się z wielkości odcisku pod mikroskopem, co zależy od operatora i widoczności krawędzi odcisku. Tester instrumentalny mierzy głębokość pod obciążeniem, więc twardość jest obliczana automatycznie, obciążenie może mieć dowolną wartość z zakresu, a każdy odcisk daje także moduł, pełzanie i, dzięki emisji akustycznej, obciążenie, przy którym zaczyna się pękanie.

Jaki zakres obciążeń obejmuje moduł mikro?

Moduł mikro NANOVEA ma zakresy obciążenia 20, 40, 200 i 400 N. W kategoriach Vickersa jeden moduł obejmuje od 0,3 g do 2 kg lub od 6 g do 40 kg, więcej niż konwencjonalny twardościomierz Vickersa mikro lub makro; w opublikowanym badaniu wykonano odciski Vickersa na stali od 0,03 N do 200 N jednym modułem mikro CB500.

Mikroindentacja czy nanoindentacja?

Mikroindentację stosuj do materiałów litych, grubszych powłok, gruboziarnistych mikrostruktur i wszystkiego, co zmierzyłaby konwencjonalna próba Vickersa lub Knoopa, a także do badań przy obciążeniach, przy których w materiałach kruchych powstają pęknięcia. <a href="/nano-indentation-tester/">Nanoindentację</a> stosuj do cienkich warstw, małych elementów, pojedynczych faz i materiałów miękkich. PB1000 ma oba moduły.

Czy tester mikroindentacji może mierzyć odporność na pękanie?

Tak. Odciski Vickersa w szkle, ceramice i twardych powłokach wytwarzają pęknięcia promieniowe, których długość, wraz z twardością i modułem, daje indentacyjną odporność na pękanie. Emisja akustyczna wykrywa obciążenie, przy którym zaczyna się pękanie: na szkle NANOVEA zmierzyła inicjację pęknięć przy około 0,35 N podczas mapowania mikroindentacyjnego.

Co jeszcze może badać poza twardością?

Płaskimi stemplami granicę plastyczności i wytrzymałość na rozciąganie porównywalne z wartościami z konwencjonalnej próby rozciągania oraz zmęczenie przy obciążeniu cyklicznym; wytrzymałość cząstek na ściskanie; trzypunktowe zginanie małych belek; pełzanie i relaksację; a wgłębnikiem Rockwell C odporność kruchych części na wykruszanie krawędzi.