Badania mechaniczne · Indentacja instrumentalna

Odporność na pękanie metodą indentacji

Odporność na pękanie metodą indentacji szacuje odporność kruchego materiału na wzrost pęknięć na podstawie pęknięć wywołanych ostrym wgłębnikiem. Mierzy się pęknięcia promieniowe w narożach odcisku Vickersa, a odporność na pękanie oblicza się z ich długości, obciążenia oraz twardości i modułu sprężystości materiału, wyznaczanych w tym samym badaniu instrumentalnym. Metoda nadaje się do ceramiki, szkła, twardych powłok i minerałów, także na próbkach zbyt małych na normowe próbki do badań pękania.

Odcisk Vickersa z pęknięciami promieniowymi wykorzystywany do wyznaczania odporności na pękanie

W skrócie

Wyniki
Odporność na pękanie metodą indentacji (oszacowanie K_c) wraz z twardością i modułem sprężystości z tego samego odcisku.
Wgłębniki
Vickers dla większości materiałów kruchych; ostrzejsze geometrie dla cienkich, twardych warstw.
Pomiar pęknięć
Długości pęknięć promieniowych mierzone na obrazach optycznych odcisku; odcisk i pęknięcia można zobrazować w 3D z opcją profilometru.
Modele
Uznane modele pękania przy indentacji, wiążące długość pęknięcia, obciążenie, twardość i moduł z odpornością na pękanie.
Zakres obciążeń
Moduł mikro od 0,03 N do wykazanych 200 N; moduł nano dla cienkich powłok.
Próbki
Ceramika, szkło, twarde powłoki, minerały i kruche polimery, w tym próbki małe lub nieregularne.

Co mówi odporność na pękanie metodą indentacji

Materiały kruche niszczą się przez wzrost pęknięć, dlatego ich odporność na ten wzrost, czyli odporność na pękanie, jest często ważniejsza niż wytrzymałość. Normowe badania mechaniki pękania wymagają precyzyjnie obrobionych próbek ze wstępnym pęknięciem. Odporność na pękanie metodą indentacji szacuje tę samą właściwość na podstawie pęknięć wywołanych ostrym wgłębnikiem, na małym wypolerowanym obszarze, w tym samym badaniu, które mierzy twardość i moduł. Strona o nanoindentacji objaśnia technikę i urządzenie.

Jak przebiega badanie

  1. Wgłębnik Vickersa wciska się w wypolerowaną powierzchnię z siłą wystarczającą do zainicjowania pęknięć promieniowych w narożach odcisku.
  2. Siła i głębokość są rejestrowane przez cały czas, co daje twardość i moduł sprężystości.
  3. Odcisk jest obrazowany, a długość każdego pęknięcia promieniowego mierzona.
  4. Odporność na pękanie oblicza się z długości pęknięcia, obciążenia, twardości i modułu przy użyciu modelu pękania przy indentacji.

Wykonuje się kilka odcisków i uśrednia wyniki, ponieważ długości pęknięć mają rozrzut.

Dobór obciążenia i modelu

Obciążenie musi być na tyle duże, aby powstały dobrze rozwinięte pęknięcia promieniowe, długie w porównaniu z odciskiem, ale nie tak duże, by materiał się wykruszał lub łuszczył. Różne geometrie pęknięć, promieniowo-medianowa lub Palmqvista, wymagają różnych modeli, a wybór wpływa na obliczoną wartość. Model, obciążenie i liczbę odcisków należy zawsze podawać razem z wynikiem, aby można go było porównać.

Mocne strony i ograniczenia

Odporność na pękanie metodą indentacji wyznacza się szybko, wymaga bardzo mało materiału i daje twardość, moduł i odporność na pękanie z jednego badania, co sprawdza się przy szeregowaniu materiałów, opracowywaniu powłok i kontroli małych lub nieregularnych części. Jest to oszacowanie, a nie normowe K_Ic. Tam, gdzie wymagana jest wartość certyfikowana, odniesieniem pozostają badania normowe, takie jak ASTM C1421 dla ceramiki zaawansowanej. Otwarte stwierdzenie tego jest częścią prawidłowego raportowania odporności na pękanie metodą indentacji.

Pokrewne badania pękania na tej samej platformie

Urządzenie do badań mechanicznych mierzy też pękanie w innych geometriach: trzypunktowe zginanie w mikroskali dla obciążenia niszczącego małych belek, ściskanie mikrocząstek aż do pęknięcia oraz progresywne badania zarysowania, które lokalizują pękanie kohezyjne w powłokach.

Środowiska badań

Urządzenia do tego badania

Każde urządzenie budujemy na zamówienie. Prześlij nam próbki — najpierw wykonamy badanie w naszym laboratorium, a potem skonfigurujemy urządzenie na podstawie wyniku.

Opublikowane wyniki

Zmierzone w naszym laboratorium, na urządzeniach, które projektujemy i budujemy, i opublikowane z pełnymi parametrami badania.

Wszystkie noty aplikacyjne: badania mechaniczne →

Niezależne opublikowane badania

Urządzenia NANOVEA występują w 28 opublikowanych pracach na temat: odporność na pękanie, autorstwa naukowców z uczelni i laboratoriów przemysłowych na całym świecie.

Wszystkie prace (28) →

Laboratorium badań materiałowych NANOVEA

Kruchy materiał? Prześlij nam próbki.

Nasze laboratorium wykonuje badania odporności na pękanie metodą indentacji, twardości i modułu na tych samych urządzeniach do badań mechanicznych, które budujemy, i raportuje pomiary oraz obrazy pęknięć z pełnymi parametrami badania.

Twoje próbki badają osoby, które projektują urządzenia, więc otrzymujesz nie tylko wyniki, ale też doradztwo dotyczące metody.

Usługi laboratoryjne indentacji i zarysowania

Najczęstsze pytania

Jak mierzy się odporność na pękanie metodą indentacji?

Ostry wgłębnik, zwykle Vickersa, wciska się w kruchy materiał z obciążeniem wystarczającym do wywołania pęknięć promieniowych z naroży odcisku. Mierzy się długości pęknięć, a odporność na pękanie oblicza się z długości pęknięcia, obciążenia, twardości i modułu sprężystości przy użyciu modelu pękania przy indentacji. Indentacja instrumentalna dostarcza twardość i moduł z tego samego odcisku.

Czy odporność na pękanie metodą indentacji to to samo co K_Ic z badania normowego?

Nie. Odporność na pękanie metodą indentacji jest oszacowaniem, którego wartość zależy od wybranego modelu pęknięcia i od geometrii pęknięć. Doskonale nadaje się do szeregowania i porównywania materiałów oraz dla próbek zbyt małych na próbki normowe, ale nie zastępuje normowych badań mechaniki pękania, takich jak ASTM C1421 dla ceramiki czy ASTM E399 dla metali, gdy wymagana jest certyfikowana wartość K_Ic.

Jakie materiały nadają się do pomiaru odporności na pękanie metodą indentacji?

Materiały kruche, które pękają czysto w narożach odcisku: ceramika, szkło, twarde powłoki, węgliki spiekane, minerały i niektóre kruche polimery. Metale ciągliwe odkształcają się plastycznie bez tworzenia mierzalnych pęknięć promieniowych, dlatego metoda się do nich nie stosuje.

Co wpływa na wiarygodność wyniku?

Pomiar długości pęknięć, dlatego odcisk musi być wyraźnie zobrazowany; przygotowanie powierzchni, ponieważ chropowatość porównywalna z wielkością odcisku zwiększa rozrzut; naprężenia własne w powierzchni; oraz dobór obciążenia, które daje dobrze rozwinięte pęknięcia promieniowe bez wykruszeń. Podanie modelu, obciążenia i liczby odcisków sprawia, że wyniki są porównywalne.

Czy można badać cienkie powłoki?

Ostrożnie. Pęknięcia muszą pozostać w powłoce, co ogranicza obciążenie, a podłoże może wpływać na wynik. W przypadku cienkich twardych powłok często łączy się mniejsze obciążenia z modułem nano oraz uzupełniające badania zarysowania pod kątem zniszczenia kohezyjnego.