Co mówi analiza tekstury
Procesy wytwarzania pozostawiają ślady. Toczenie, szlifowanie i szczotkowanie tworzą kierunkową strukturę; piaskowanie i kulowanie tworzą izotropowe powierzchnie z wgłębieniami; tłoczenie, teksturowanie laserowe i formowanie tworzą okresowe wzory. Powierzchnie naturalne i biologiczne mają własne struktury. Analiza tekstury mierzy te ślady, dzięki czemu można zweryfikować proces, zidentyfikować wadę albo zaprojektować i sprawdzić powierzchnię funkcjonalną.
Kierunek i izotropia
Kierunek tekstury opisuje, w którą stronę biegną elementy powierzchni. Z mapy 3D analiza wyznacza dominujące kierunki (pierwszy, drugi i trzeci) i wyraża stopień kierunkowości powierzchni jako procent izotropii. Powierzchnia szlifowana jest silnie kierunkowa; powierzchnia kulowana jest niemal izotropowa. Kierunkowość struktury wpływa na anizotropię tarcia, uszczelnianie, wygląd lakieru i przepływ smaru po powierzchni.
Okresowość
Tekstury inżynierskie często się powtarzają: radełkowania, mikrowgłębienia, wzory tłoczone, powierzchnie tkane i formowane. Analiza podaje procent okresowości i sam okres. Sprawdzenie, czy wzór teksturowany laserowo lub tłoczony powtarza się z projektowym skokiem, i znalezienie miejsc, gdzie tak nie jest, to bezpośredni pomiar kontroli procesu.
Wierzchołki, wzniesienia i doliny
Styk zachodzi na wierzchołkach. Gęstość i krzywizna wierzchołków opisują, ile wierzchołków ma powierzchnia i czy są ostre, czy zaokrąglone, co decyduje o nacisku styku, docieraniu i tarciu.
Segmentacja idzie dalej: dzieli powierzchnię na odrębne wzniesienia i doliny i podaje ich liczbę, pole i objętość. To samo podejście pozwala liczyć ziarna, pory, kulki i wgłębienia. W badaniu granic powierzchni NANOVEA posegmentowała kulki styropianu, łącząc mapę wysokości z obrazem intensywności odbitego światła zarejestrowanym w tym samym skanie.
Bezkontaktowy pomiar tekstury
Parametry tekstury są tylko tak dobre, jak mapa, z której się je oblicza. Pomiar konfokalny chromatyczny mierzy wysokość bezpośrednio w każdym punkcie, bez zszywania obrazów, które wprowadzałoby artefakty na granicach kafelków. Ma to znaczenie dla analizy okresowości i kierunku, gdzie szew zszycia sam wyglądałby jak tekstura. Ponieważ pomiar jest bezkontaktowy, delikatne powierzchnie, takie jak tkanki biologiczne, pianki, skóra i miękkie polimery, zachowują podczas skanowania swoją rzeczywistą teksturę.




















